![]() |
![]() |
|
|
به وسیله یکی از وبسایتها می شود برنامه های ایران را دید. با داشتن خاطره های خوشی که از سریالهای قبلی مدیری داشتم به تماشای آخرین کار او "مرد دو هزار چهره" نشستم اما این سریال بسیار سریعتر از آنکه تصور می کردم حوصله ام را سر برد و از دیدن سریال طنز ایرانی نا امیدم کرد. برای مدیری و نویسندگان سریال وقت مردم مطلقا ارزشی ندارد. سریال مملو از صحنات کشداری است که جز افزودن بر زمان پخش هیچ توجیهی برای دیدن آنها وجود ندارد. هر قسمت جدید با نمایش حدود ۵ دقیقه!!! از قسمت پیشین شروع می شود. آخر همه قسمتها مملو از لوده بازیهای بی مزه بازیکنان سریال است که کمترین کنترلی بر رفتار خود در چنین فضای حرفه ای- یا شاید به ظاهر حرفه ای- ندارند. (با فیلمهای جکی چان مقایسه کنید، هیچکدام از صحناتی که در آخر فیلم از خنده یا اشتباه بازیگران می بینید با موارد مبتذل سریال مدیری قابل مقایسه نیست). ماحصل سریالی ۱۳ قسمتی است که به جرات می توان گفت مجموعا حتا ۴۰ دقیقه هم سرگرم کننده نیست. مدیری در زمانی که سالی یک سریال ۱۳ قسمتی می سازد بهانه ای برای کیفیت بسیار پایین تولیدش ندارد. متاسفانه فضای سریالهای مدیری این تصور را برای بیننده به وجود می آورد که عده ای از رفقای قدیمی قرار است هر سال به بهانه ای گرد هم آیند و برای مردم سریال بسازند تا هم پولی در آورده و هم مدتی را با دیگران گذرانده باشند. در روزگاری که بیننده تلویزیونی صدها کانال برای انتخاب در اختیار دارد و تولیدکنندگان برنامه های تلویزیونی در فضای رقابتی بسیار شدید از تمام ابزار موجود برای جذب بیننده استفاده می کنند، سریال مهران مدیری برنامه ای ضعیف و ناتوان در جذب مخاطب امروزی می نمایاند که روز به روز بر سطح توقعاتش می افزاید. یکی از دلایل کیفیت نازل این سریال، عدم وجود فضای رقابتی در ساخت چنین برنامه هایی است که تماشاگران آن را طیف وسیعی از اقشار مختلف مردم تشکیل می دهند. |
|
+ نوشته در
88/01/26ساعت 12 توسط |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو |
| درباره وبلاگ |
|
| پیوندها |
|
رویای سبز (رحمان سیدیان) من رویایی دارم (بهروز فاتح) شارنیوز شهیر بلاگ ناوهندی ههواڵنێریی سهقز |
|
RSS
|